Een jongen met een sterke wil en een vol hoofd kan in het dagelijks leven flink botsen met zijn omgeving. Grenzen leiden tot strijd, een nee voelt onverdraaglijk en boosheid kan ineens hoog oplopen. Tegelijkertijd zie je vaak een gevoelig kind dat veel aanvoelt en alles intens beleeft.
Voor ouders en professionals roept dit vragen op. Hoe kan een kind zo krachtig en tegelijk zo kwetsbaar zijn? En belangrijker nog: wat heeft dit kind nodig om tot rust te komen?
Wanneer een sterke wil onder druk komt te staan
Kinderen met een sterke wil weten vaak heel goed wat ze willen. Ze denken snel, voelen diep en hebben een scherp gevoel voor rechtvaardigheid. Dat zijn prachtige eigenschappen. Tegelijkertijd maken juist die kwaliteiten hen kwetsbaar voor overprikkeling.
Wanneer situaties te snel gaan of keuzes worden afgenomen, loopt de spanning op. Het kind ervaart controleverlies en dat raakt direct het lichaam. Het gevolg is gedrag dat dwingend, boos of explosief kan lijken.
Wat we dan zien, is niet onwil. Het is overbelasting.
Een vol hoofd is nooit alleen een denkprobleem
Bij een jongen met een vol hoofd raakt niet alleen het denken overbelast. Het hele lijf staat onder spanning. Het zenuwstelsel schakelt over naar overleven.
Op zulke momenten:
lukt luisteren niet meer
werkt uitleg niet
voelt corrigeren als aanval
Daarom escaleert een situatie soms juist op het moment dat een ouder probeert te helpen. Het kind kan simpelweg niet meer verwerken wat er gezegd wordt.
Boosheid als bescherming
Boosheid is bij deze kinderen geen probleemgedrag, maar een beschermingsreactie. Het helpt hen overeind te blijven wanneer woorden tekortschieten.
Onder die boosheid schuilt vaak:
een groot verlangen naar autonomie
angst om grip te verliezen
frustratie door onbegrip
moeite om gevoelens onder woorden te brengen
Wie alleen het gedrag probeert te stoppen, mist wat het gedrag wil vertellen.
Hoe strijd langzaam ontstaat
In gezinnen ontstaat gemakkelijk een vicieuze cirkel. Het kind drukt door om zichzelf te beschermen. De ouder wordt strakker om overzicht te houden. De spanning loopt op en de afstand groeit.
Dit gebeurt niet omdat ouders het verkeerd doen. Ze doen wat logisch voelt. Toch werkt deze aanpak bij een jongen met een sterke wil en een vol hoofd vaak averechts. Niet omdat grenzen fout zijn, maar omdat verbinding vóór de grens ontbreekt
Wat deze kinderen echt nodig hebben
Deze kinderen hebben geen zachtere of juist hardere opvoeding nodig. Ze hebben andere begeleiding nodig.
Dat betekent:
voorspelbaarheid in plaats van discussies
erkenning van gevoel vóór correctie
autonomie binnen duidelijke kaders
rust in het lichaam, niet alleen in het hoofd
spel en verbeelding om spanning te ontladen
Wanneer een kind zich weer veilig voelt, ontstaat er ruimte. Dan wordt samenwerken mogelijk en zakt de strijd.
Een kleine oefening voor thuis of in de praktijk
Keuze binnen de grens
In plaats van:
“Stop daarmee. Nu.”
Probeer:
“Dit stopt.
Wil je het zelf afronden of zal ik je helpen?”
De grens blijft helder.
Het kind behoudt regie.
Voor veel kinderen met een sterke wil maakt dit het verschil tussen escalatie en contact.
Een kleine oefening voor thuis of in de praktijk
Keuze binnen de grens
In plaats van:
“Stop daarmee. Nu.”
Probeer:
“Dit stopt.
Wil je het zelf afronden of zal ik je helpen?”
De grens blijft helder.
Het kind behoudt regie.
Voor veel kinderen met een sterke wil maakt dit het verschil tussen escalatie en contact.
Tot slot
Een jongen met een sterke wil en een vol hoofd is geen lastig kind. Het is een kind met veel innerlijke beweging, dat steun nodig heeft om die beweging te reguleren.
Wanneer we stoppen met vechten tegen gedrag en leren luisteren naar wat het gedrag vertelt, ontstaat er rust. In het kind, in de ouder en in de relatie.
Een volgende stap zetten.
Tijdens het gratis Minder Boos, Meer Zelfvertrouwen ontdek je waardevolle handvatten die je helpen met bepalend gedrag van kinderen.
0 reacties