Home » Blog » Integratieve Kindercoaching » Het baalgevoel van Noah
het-baal-gevoel-van-noah

Het baalgevoel van Noah

door | 31 aug, 2021 | Integratieve Kindercoaching, Kinderen met boos gedrag, Opvoeding

Het baalgevoel van Noah

Noah heeft niet zomaar een dag. Hij heeft een baaldag en is het beu. Hij zit niet lekker in zijn vel, komt niet tot spelen en heeft er vandaag gewoon geen zin in. Mama heeft aan één blik  genoeg, ze weet al hoe laat het is. Ze maakt voorzichtig contact met hem. Het was al genoeg om de wind van voren te krijgen. Inderdaad Noah heeft een baaldag.

Zomaar geen zin

Noah baalt. Waarvan? Noah heeft er eigenlijk niet zo over nagedacht. Het balen is er gewoon. Vermoedelijk zijn er, zoals wij volwassenen het zouden kunnen noemen, “lichamelijke sensaties”, die hij niet goed kan plaatsen. Of anders gezegd Noah heeft nog geen woorden om te benoemen wat er is. Gisteren was alles nog fijn en nu is er balen.

Er is iets wat aandacht vraagt

In de slaap ruimt het lichaam van alles op. Super handig: zo blijven we geestelijk fit en gezond. Vandaag is er nog een baalgevoel over na het slapen en blijkbaar verdient dit aandacht. Zo’n baalgevoel bij kinderen is meestal een combinatie van frustratie en teleurstelling.  Hoe ontstaat dat dan? Vaak is er een trigger. Een trigger kan je omschrijven als iets dat het baalgevoel oproept. Vaak is het iets kleins, een blik, een tandpastatube die niet meegeeft of een treinbaan die niet vast wil. Het kan van alles zijn. Het komt er opeens uit, vaak plotseling en heftiger dan de situatie doet verwachten. De reactie van Noah wordt waarschijnlijk versterkt door een eerder weggestopt naar gevoel aan de binnenkant. Door kinderen te helpen gevoelens ruimte en aandacht te geven voorkom je zo’n vulkaanuitbarsting.

Teleurstelling en frustratie

Kinderen voelen teleurstelling wanneer niet wordt voldaan aan een bepaalde verwachting. Frustratie voelen kinderen wanneer iets niet lukt. Sommige kinderen hebben hoge verwachtingen van zichzelf en leggen zichzelf druk op.  “Zo’n treinbaan die moet ik echt wel kunnen maken”. Als dat dan tegenvalt levert dat frustratie of teleurstelling op. Wij ouders hebben ook verwachtingen en stellen eisen aan kinderen. Onbedoeld geven we kinderen zomaar de boodschap mee: “je kan er niets van”. Soms heel subtiel: met een blik die je kind leest als “ik ben een prutser” of  een opmerking  zoals: “dat je kind echt wel tandpasta uit de tube kan krijgen” leg je druk. Zeg nu zelf: kwam er bij jouw wel eens teveel tandpasta uit de tube of helemaal niets? Best een challenge toch? Bij Noah triggert zo’n situatie het gevoel “ik kan er niets van”. Noah kan er nog niet om lachen. Humor relativeert enkel en alleen wanneer kinderen hun gevoel weten te reguleren. Dat is voor Noah nog moeilijk.

Snel aangebrande kinderen…

Noah was in de kamer met de treinbaan aan het spelen, het aanzetten van de rails lukte niet helemaal goed. De mama van Noah keek naar hem en dat was al te veel. Hij, had het gevoel dat hij ook nog uitgelachen werd. “Ik kan ook niks” riep hij. “Hoe kom je daar nu bij?”, reageert zijn mama. Het kwaad was al geschied. Noah sprong uit zijn vel. Mama kon hem wel achter het behang plakken. Ze verloor haar geduld en reageerde geïrriteerd. Niemand schiet hier iets mee op.

Onbegrepen

Wat ging hier nu mis? Noah is een gevoelige jongen vertelt mama, zijn bui kan dan zo plotseling ontstaan. Stel je eens voor: Noah baalt van zijn eigen kunnen. Dan komt mama eraan die zegt: “dat kan je wel wel!” Verhoogt mama dan de druk of verlaagt ze de druk? Opmerkingen zoals “kom op dat kan je best” zijn zeker goed bedoeld alleen hier niet helpend. Mama sluit niet aan bij het gevoel van Noah. Een opmerking “wat naar dat je zo je best doet en het niet lukt” sluit in ieder geval beter aan bij het baalgevoel. Ja, “inderdaad het lukt me niet”. Dan is de situatie nog steeds vervelend voor Noah, echter hij voelt zich niet ook nog onbegrepen door mama.

Mijn kind is overgevoelig

De mama van Noah vertelt “mijn kind is overgevoelig”. Helemaal waar. Op dit moment in deze situatie komt er inderdaad een kleine Noah om de hoek kijken die overgevoelig doet. In andere soortgelijke situaties kan Noah zo’n gevoel soms wel reguleren. Hij is de baas over zijn eigen gevoeligheid. Het is dus belangrijk dat Noah zelf aan de slag gaat en gaat uitzoeken wat hij nodig heeft. We helpen hem niet om de wereld aan te passen aan zijn gevoeligheid. Noah is verantwoordelijk voor zijn gedrag en mama mag steviger in haar ouderrol gaan staan. Door te zeggen “mijn kind is overgevoelig” houdt mama onbedoeld het patroon in stand. Er zal niets veranderen.

Hoe help je Noah?

Gevoelens zijn moeilijk en natuurlijk zie je als ouder graag een blij huppelend kind. Helaas kunnen we de wereld niet gladstrijken voor onze kinderen. De wereld die is zoals hij er is. In de wereld zijn uitdagingen, krijgen we zo nu en dan nee te horen en lukken dingen soms niet. Gelukkig kunnen we kinderen wel leren hoe met de triggers in de wereld om te gaan. Kinderen kunnen de baas worden over wat ze voelen, denken en doen. Hoe zou het zijn wanneer Noah veerkracht zou ontwikkelen? Heeft Noah een eigenlijk een probleem of een te kort aan vaardigheden?

Geef Noah de verantwoordelijk voor zijn baal gedrag

Een eerste stap die Noah zou kunnen nemen is om zijn baalgevoel beter te leren kennen en herkennen. Hiermee maken we hem verantwoordelijk voor zijn baalgedrag. Wat zou Noah er voor in de plaats willen hebben? Noah baalt zelf ook van zijn baalgevoel. Het weggooien van de treinbaan geeft gedoe. Ruzie met mama is niet fijn. De tube in 1x leeg en een bende is irritant. Welke vaardigheid zou Noah nu kunnen leren?

Samen een vaardigheid kiezen

Ga in gesprek wanneer Noah rustig is. Het heeft namelijk geen zin om in gesprek te gaan met boze kinderen. Wanneer Noah weer helemaal relaxed is kan je in gesprek gaan over wat hier nu mis ging. Geef Noah een aantal minuten om een andere manier te bedenken. Vul niet in voor je kind. Blijf juist in verbinding en laat je kind zo helemaal een eigen manier zoeken. Neem hier een paar minuten voor. Sluit vol vertrouwen af en laat je kind zijn of haar oplossing testen. Misschien denk je als ouder “dat is een oplossing van niets”. Zet die gedachte uit je hoofd en laat je kind het op zijn eigen manier doen. Gaat het mis (wellicht zoals jij al voorzien had), dat geef niets. Dat hoort bij het leren. Ga opnieuw in gesprek en laat je kind zijn of haar oplossing aanpassen. Soms vinden kinderen het fijn om suggesties te krijgen. Dat is prima enkel wanneer ze daar zelf om vragen. Bij jonge kinderen kan je vragen: “zal ik je mijn oplossing eens vertellen?” Zegt je kind dan “ja”. dan kan je jouw idee bespreken.. Deze manier kan je telkens herhalen totdat de vaardigheid is geleerd en het probleem geen probleem meer is.

Wat kunnen we leren?

  1. Sluit aan op het gevoel
    Opmerkingen “ach, het is niet zo erg”… of” Iedereen kan dat” helpen niet. Je kind voelt zich meer en meer onbegrepen.
    Wat wel: Benoem het (baal)gevoel: Ik begrijp wel dat je boos wordt, je doet zo je best en dan lukt het opeens niet.
    Bedenk nu een aantal handige zinnen die jij kan zeggen als de situatie zich weer voordoet.
  2. Bedenk een aantal manieren waarmee je kind rustig kan worden
    Sommige kinderen komen in hun eigen kamer tot rust, even knuffelen met de hond, lezen, muziek luisteren, tekenen of voetballen.
    Zorg dat je kind vijf manieren heeft om tot rust te komen. Ga daarna pas in gesprek
  3. Door te denken in vaardigheden die je kind te leren heeft stap je uit een patroon
    Kies 1 of maximaal twee vaardigheden samen met je kind uit . Hoe meer de keuze vanuit je kind komt hoe groter de kans op succes. Ga deze oplossing testen..

Verder de diepte in?

 

Wil jij je verder verdiepen in boos gedrag van kinderen. Dan heb ik nog iets heel waardevols. Ken je het gratis e-book met 25 weetjes om boze kinderen beter te begrijpen al? Vraag het hier aan. Herken je bij je eigen kind boos gedrag en wil je eens doorpraten. Maak gerust een gratis belafspraak.

Hoe zou het zijn om samen met je kind aan de slag te gaan met boos gedrag. Je kind leert zijn of haar emoties beter reguleren en jij krijgt handvatten om handig op het gedrag van je kind te reageren. Met het online programma: De kunst van boos zijn leer jij als ouder hoe je op de triggers kan reageren. Je maakt een succesplan. Daarnaast gaat je kind met leuke video’s aan de slag en van alles leren over zijn of haar boze gevoel en ontdekken wat het nodig heeft.

Ga naar: De online training: De kunst van boos zijn.

Over Sander

Ik ben Sander Kooijman. Ontwikkelingspsycholoog, schoolmaatschappelijk werker en integratief kindertherapeut (i.0.). Kinderen en ouders kunnen bij mij terecht voor hulp bij de opvoeding en ontwikkeling. Ik ben specialist op gebied van kinderen met boos gedrag.

Gerelateerde artikelen

Opstandig gedrag.  Kan het anders?

Opstandig gedrag. Kan het anders?

Dit artikel gaat over hoe Martine en Marc om zijn gegaan met het opstandige gedrag van hun zoon Boris. Hoe zij Boris op een andere manier zijn gaan aan spreken, Thuis is er meer rust en gezelligheid gekomen.

Lees meer

1 Reactie

  1. Laura

    Wat een fijn blog! Een van mijn meiden kan soms ook zomaar uit het niets, uit haar vel springen. Ik merk dan ook dat het voor ons samen makkelijker is om hier met haar over te praten nadat ze eerst rustig is geworden. De ene keer werkt het door haar rustig over haar rug te wrijven en andere keren is het gewoon even nodig om haar ‘ uit te laten razen’.

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Tweet
Share
Share
Pin